COP31 உச்சிமாநாட்டிற்கு முன்னதாக வெளியிடப்பட்ட இரண்டு அறிக்கைகள், புவி வெப்பமடைதலால் பனிப்பாறைகள், பனிப்படலங்கள் மற்றும் நிரந்தரப் பனிப்பகுதிகளுக்கு (Permafrost) மீள முடியாத பாதிப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளதாக எச்சரித்துள்ளன.
Overshoot and the Cryosphere: Averting Global Meltdown மற்றும் State of the Cryosphere 2026: The Cost of Overshoot ஆகிய அறிக்கைகளை சர்வதேச பனிமண்டல பருவநிலை முன்னெடுப்பு (ICCI) மற்றும் ஐக்கிய நாடுகளின் சுற்றுச்சூழல் திட்டம் (UNEP) ஆகியவை வெளியிட்டன.
கடந்த பத்தாண்டுகளில் உலகளாவிய சராசரியை விட ஆர்டிக் பகுதி 4 மடங்கு வேகமாக வெப்பமடைந்துள்ளது; கிரீன்லாந்து மற்றும் அண்டார்டிக் பனிப்படலங்கள் 1990 களில் பதிவானதை விடச் சுமார் 6 மடங்கு அதிக வேகத்தில் பனியை இழந்துள்ளன.
பாரிஸ் ஒப்பந்தத்தின் 1.5°C வெப்பமயமாதல் வரம்பைத் தற்காலிகமாகத் தாண்டினால் கூட, அது மீள முடியாத பனி இழப்புக்கும் மற்றும் நிரந்தரப் பனிப்பகுதிகளில் இருந்து பெரிய அளவிலான கார்பன் வெளியேற்றத்திற்கும் வழிவகுக்கும்.
நிரந்தரப் பனிப்பகுதிகள் (Permafrost) வடக்கு அரைக்கோளத்தின் சுமார் 14 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவை உள்ளடக்கியதுடன், குறைந்தது 1,700 பில்லியன் டன் கார்பனைத் தேக்கி வைத்துள்ளன.
1835 மற்றும் 2025 ஆம் ஆண்டுக்கு இடையில் பனிப்பாறை ஏரி வெடிப்பு வெள்ளத்தால் (GLOFs) இந்தியாவில் 6,119 மரணங்கள் பதிவாகியுள்ளன - இது எட்டு இந்து குஷ் இமயமலை நாடுகளில் அதிகபட்சமாகும்.
பனிப்பாறை ஏரி வெடிப்பு வெள்ள நிகழ்வுகளில் (62), சீனா (199) மற்றும் பாகிஸ்தானுக்கு (152) அடுத்தபடியாக இந்தியா மூன்றாவது இடத்தில் உள்ளது; 1950 ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இதன் அதிர்வெண் ஐந்து மடங்கு அதிகரித்து ஒரு தசாப்தத்திற்கு சுமார் 34 நிகழ்வுகளாக உயர்ந்துள்ளது.
பனிச்சரிவுகள் பதிவு செய்யப்பட்ட GLOF-களில் 50%-ஐயும், தீவிர மழைப்பொழிவு 25%-ஐயும் தூண்டியுள்ளன, மேலும் சுமார் 70% கோடைக்காலப் பருவமழையின் போது நிகழ்ந்துள்ளன.